Rose P.O.V.
Las, drzewa, świergocące ptaki, pięknie pachnące kwiaty. Czego chcieć więcej po ciężkim dniu. Szłam wąską dróżką, ciesząc się z wolnego czasu.-Matt! Chodź tu!-krzyknęłam do mojego towarzysza. Jednak z jego strony nie otrzymałam odpowiedzi.
-Matt! Odezwij się!-spróbowałam jeszcze raz. Ponownie usłyszałam ciszę.
-Matt, chodź tu! To wcale nie jest śmieszne!-Zaczęłam się niepokoić. Nagle ktoś złapał mnie od tyłu w pasie. Krzyknęłam i zaczęłam bić ręce sprawcy. Postać podniosła mnie i zakręciła się razem ze mną, po czym postawiła na ziemi. Bałam się, tak cholernie się bałam. Odwróciłam się powoli i zobaczyłam Matt'a powstrzymującego śmiech.
-Naprawdę, tak to Cię śmieszy? Przestraszyłeś mnie - powiedziałam z wyrzutem.
-Przepraszam, ale gdybyś widziała swoją minę- usłyszałam jego dźwięczny śmiech. Stanęłam na palcach, po czym złączyłam nasze usta w delikatnym pocałunku.
Kontynuowaliśmy naszą drogę podziwiając piękno natury. Rozmawialiśmy o wszystkim. Tematy nam się nie kończyły. Przeciwnie, było ich coraz więcej.
-Rose wiesz, do końca roku został niecały miesiąc. Co dalej?- zapytał niepewnym głosem Matt. Wiedział, że nie lubię rozmawiać na ten temat. Jednak miał rację.
-Nie wiem. Nie mam pojęcia. Nie myślmy na razie o przyszłości. Teraz jesteśmy tutaj, razem i tylko to się liczy -wtuliłam się w niego.
Drzewa powoli znikały, ustępując miejsca drogom. Po chwili, szliśmy wydeptaną dróżką obok autostrady. Samochody przejeżdżały szybko, pozostawiając po sobie ciemne chmurki dymu...
-No, to tutaj. Dzięki za odprowadzenie- Uśmiechnęłam się i pocałowałam Matt'a na pożegnanie. Staliśmy już przed drzwiami kamienic, do której jeszcze nigdy nie ośmielił się wejść.
-Nie ma sprawy. Przecież wiesz, że dla mnie to nie problem- odpowiedział Matt.
-Do zobaczenia jutro w szkole- krzyknęłam gdy chłopak przechodził przez przejście dla pieszych.
-Do zobaczenia- odkrzyknął odwracając się do mnie. Wtem zza rogu wyjechał czarny sportowy samochód i wjechał w Matt'a. Chłopak przeturlał się po masce auta, wpadając na dach, następnie spadając twarzą na asfalt mokry od deszczu, który rozpadał się znienacka.
-Nie!- zdążyłam wydusić tylko to jedno słowo. Przez chwilę stałam nie ruchomo, nie wierząc w to co właśnie się stało. Kilka metrów dalej leżała niemalże martwa miłość mojego życia. Przemoczona do suchej nitki podbiegłam do jego ciała. Z kieszeni spodni wyciągnęłam telefon, aby móc wykręcić numer na pogotowie. Paręnaście minut później przyjechała karetka, zabierając ciało zmarłego już Matt'a. Czułam jak w środku rozpadam się na miliony malutkich kawałeczków. Mój świat się zawalił...
-[...] I pamiętaj, że to ostatni raz kiedy Ci pomogłem.
-Tak, dzięki stary.
Obudziło mnie cholerne pikanie. Otworzyłam oczy. Leżałam w białym pokoju, podobnym do tych szpitalnych. Światło wpadające przez okno, drażniło moje oczy. Odwróciłam głowę w stronę, z której dochodziło pikanie. Byłam podłączona do jakiegoś sprzętu. Przewody łączące mnie z urządzeniem, przyczepione były do mnie plastrami. Odklejenie ich zajęło mi krótką chwilę. Postanowiłam wstać i wyjść stąd jak najszybciej. Nienawidziłam szpitali. Od momentu kiedy zginął Matt, nie pojawiłam się tam ani razu. Usiadłam na łóżku, jednak szybko pożałowałam tej decyzji. Podbrzusze bolało mnie tak bardzo, że nie próbowałam powstrzymać krzyku. Do pokoju wbiegł lekarz, który pomógł mi wrócić do poprzedniej pozycji. Jednak to niewiele dało. W końcu, widząc mój stan wstrzyknął środek przeciwbólowy do kroplówki. Z czasem ból znikał.
-Możesz mi wyjaśnić, co do cholery, próbowałaś zrobić?-krzyknął blondyn stojący nade mną. Najwyraźniej nie zauważyłam kiedy wszedł.
-Nie Twój zasrany interes- odpowiedziałam. Chłopak na początku był zszokowany, jednak po chwili jego tęczówki zmieniły się nie do poznania. Z niebieskiego odcieniu,przeszły w granat tak ciemny, niemalże czarny. Czuć było jego złość na kilometry.
-Coś ty powiedziała?-Krzyknął jeszcze głośniej.
-Nie. Twój. Zasrany. Interes- Powiedziałam zaciskając zęby.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wracam z 1 rozdziałem po dość długiej przerwie, za którą serdecznie Was przepraszam. Mam nadzieję, że rozdział się podoba. Rozdział drugi ukaże się 7-8 czerwca.
