Prolog

 Burza, która rozpętała się nad Londynem nie miała zamiaru przejść od tak. Trwała już dobrych parę godzin. Co chwila jasny piorun dzielił czarne niebo na części. Krople, które z każdym momentem częściej bębniły o wszystko co stanęło im na drodze, stawały się coraz bardziej uciążliwe. Śliskie jezdnie napawały strachem każdego kierowcę. Zła pogoda nie potrafiła zepsuć humoru Rose. Zadowolona 18-latka, wyszła z gmachu szkoły kierując się w stronę domu. Kałuże, które zagradzały jej drogę swobodnie przeskakiwała. Przemoczona do suchej nitki dziewczyna, dochodziła do kamienicy. Zgrabnie pokonała schody, po czym otworzyła drzwi. Kłótnia dobiegająca z kuchni przeszkodziła jej w oznajmieniu ojcu, że wróciła. Na palcach podeszła do pomieszczenia, w którym zażarcie kłóciło się dwóch mężczyzn. Niespodziewanie ktoś złapał ją za nadgarstek, przyciskając dłoń do jej ust. Zaczął prowadzić ją w głąb pomieszczenia, z którego dochodziła rzekoma kłótnia. Pokój zasłonięty był roletami, co nie było zbyt często widywane w kuchni. Nadawało to pokojowi tajemniczy nastrój gdyż ściany pomieszczenia były szare. Mężczyźni spojrzeli się w stronę Rose.

-Mamy intruza-oznajmił zachrypnięty głos dochodzący zza pleców dziewczyny.- Stała za drzwiami-dodał, po czym uwolnił ją pchając na podłogę. Teraz Rose nie była już skrępowana przez chłopaka, a jednak nie mogła się poruszyć.

-Wstań- powiedział ktoś z drugiej strony pokoju. Rose nie poruszyła się.- Wstawaj!- Srogi ton mężczyzny podziałał. Posłusznie wstała. Jednak nie zwróciła głowy w kierunku, z którego dochodził głos. Trzymała ją opuszczoną, tak, aby włosy zakrywały jej twarz.

-Rose...-Jej ojciec próbował coś powiedzieć, jednak przeszkodził mu w tym strzał oddany w jego stronę. Koszula, którą miał na sobie zaczęła zabarwiać się na czerwono, od cieczy, która wypływała z miejsca gdzie został postrzelony. Rose podniosłą głowę nie wiedząc jednak co się dzieje. Gdy zdała sobie sprawę z tego co stało się na jej oczach podbiegła do ojca. Łzy zbierające się w jej oczach od momentu złapania swobodnie spływały po jej czerwonych policzkach. Kiedy z jej ojca wypłynęły ostatnie siły, oderwała się od niego podbiegając do mężczyzny, który oddał strzał. Zaczęła bić go po klatce piersiowej.

-Ty bydlaku- tylko tyle udało jej się powiedzieć przez zaciśnięte zęby. Chłopak zaśmiał się. Odsunął się od niej, po czym oddał strzał. Chwilę później Rose leżała nieprzytomna w kuchni, gdzie po nieznajomych nie zostało żadnego śladu.

____________________________________________________________________________________

Bloga postanowiłam napisać spontanicznie. Mam nadzieję, że nie pomyliłam się zaczynając go i ,że się spodoba.